De krijgers van de trommel

Een ontmoeting met de Patapon: een ooggetuigenverslag.

Dag drie
Na drie dagen trekken, ontdekten we de eerste aanwijzingen dat we ons in de buurt van de teruggetrokken Patapon-stam bevonden. Op een open plek torende een hoge, in steen uitgehouwen menhir uit boven het jagerspad dat we volgden. Dit monument was met zorg uitgehouwen en de eenvoudige lijnen, ringvormige gravures en het gladde oppervlak deden aan de Olmec-traditie denken.

Onze spoorzoeker vertelde ons dat er onlangs beweging op de open plek was geweest en het aantal voetafdrukken deed vermoeden dat er een aanzienlijk aantal Patapon bijeen was gekomen. De steen diende bovendien niet alleen om hun territorium af te baken, maar de nabijheid bij het jagerspad deed ook vermoeden dat het monument een ritueel onderdeel van hun expedities uitmaakte.

Dag vijf
Vandaag hebben we een groep Patapon-jagers ontmoet. Natuurlijk waren ze op hun hoede voor ons. We deelden ons eten met hen en ruilden een aantal van onze rantsoenen voor een paar van de langpotige vogels die ze hadden gevangen.

De Patapon gebruiken zowel speren als korte bogen terwijl ze naar voedsel zoeken en hun wapens zijn uitermate geschikt voor hun habitat. Verder maken ze onderscheid tussen de twee en noemen ze de Patapon die met speren zijn uitgerust Yaripon en de Patapon die over een boog beschikken Yumipon.

Dag twaalf
We zijn als eregasten in het Patapon-dorp onthaald. En het was meteen duidelijk dat we onze eerste indrukken moesten bijstellen. De Patapon lijken in een erg gestructureerde maatschappij te leven waarin de stamleden allemaal een eigen taak hebben. Tijdens ons bezoek maakten we kennis met een aantal leden van een elite-krijgersgroep die uit Tatepon-infanteristen en bereden Kibapon-troepen bestond.

Het belang van speciale vaardigheden heeft ervoor gezorgd dat de Patapon een diepe eerbied voor hun voorvaderen hebben. Aan uiterst vaardige individuen uit elke klasse wordt zelfs een legendarische status toegeschreven. Tijdens een feestmaal dat voor ons werd bereid, zagen we bijvoorbeeld een dans ter ere van Gekolos, een helse krijger die niet bang is voor vuur.

Daarna gaven de Elders ons toestemming om een van hun rituelen te aanschouwen. We zagen hoe eten dat tijdens het feestmaal opzij was gezet aan de voet van een grote boom werd geofferd. Het lijkt erop dat de Patapon naast hun diepe eerbied voor hun voorvaderen één almachtige god aanbidden. Ook de bezittingen van overleden Patapon, en in het bijzonder de fijn afgewerkte hoofdtooi (een statussymbool onder de Patapon), worden verzameld en eerbiedig rondom deze boom uitgestald.

Met behulp van gebarentaal spraken we met de dorpsoudsten en zo kwamen we te weten dat het overgrote deel van de krijgers reeds op avontuur was uitgegaan, op zoek naar een heilige trommel.

Dag veertien
Sinds een aantal dagen heerst er een grote opwinding onder de stam. Er weerklinkt een mysterieus tromgeroffel en we weten nog steeds niet waar het vandaan komt...

PATA, PATA, PATA, PON

Opgetogen zijn de Patapon begonnen met de voorbereidingen op een lange reis. Als we naar de bron van het tromgeroffel vragen, lachen ze breed en wijzen ze naar de hemel. Dit is waar hun almachtige god verblijft, hoog boven hun land.

Dag zestien
Ondertussen horen we al dagen lang het tromgeroffel en het gezang van de Patapon. Het is hypnotiserend en niet aflatend...

PATA, PATA, PATA, PON
PATA, PATA, PATA, PON

De laatste groep jagers is teruggekeerd met proviand en de voorbereidingen zijn bijna voltooid. Binnenkort vertrekken ze, geleid door de trommels...

PATA, PATA, PATA, PON
PATA, PATA, PATA, PON
PATA, PATA, PATA, PON