Virtuele realiteit op PlayStation: deel 1

Stap met PlayStation de spannende wereld van virtuele realiteit binnen en begin je reis naar de toekomst...

Games veranderen voortdurend en jij maakt zo steeds meer deel uit van de verbazingwekkende fictieve werelden die op je scherm tot leven komen. Als hoofdpersonage verbluffende nieuwe werelden verkennen terwijl je alles rondom je kunt beïnvloeden, is een bijzondere ervaring waar geen enkel ander medium tegenop kan. De game-ervaring wordt zelfs nog intenser met de nieuwste trend, namelijk virtuele realiteit.

Een inleiding tot de nieuwe werkelijkheid

Virtuele realiteit is een concept dat geniaal is in al zijn eenvoud en dat op fascinerend ingewikkelde technologie is gebaseerd. Via een televisie, camera, kijker, bril of iets gelijksoortigs zie je alles wat zich rondom je heen bevindt, maar dan met door de computer gegenereerde beelden eroverheen geplaatst. Je kunt op het scherm met de effecten en de mogelijkheden spelen die de virtuele beelden aan de echte wereld toevoegen. Kortom, ook jij maakt deel uit van de virtuele wereld.

Sinds de grootschalige introductie van virtuele realiteitsgames (met de lancering van de EyeToy USB-camera voor PlayStation 2) hebben de ontwikkelaars van PlayStation de grenzen van de virtuele realiteit steeds verder proberen te verleggen. In het beginstadium had je bijvoorbeeld de EyeToy-game Lemmings waarin je met je lichaam bruggen moest maken om de groenharige wezens veilig naar de overkant te helpen, maar het was pas met de populaire EyeToy: Play-reeks dat virtuele realiteit echt zijn intrede maakte in je woonkamer.

"EyeToy:Play was waarschijnlijk één van de eerste gamereeksen die het grote publiek kennis liet maken met virtuele realiteit, omdat in die reeks de speler midden in de virtuele wereld werd geplaatst en de interactie geloofwaardig was," vertelt Nicolas Doucet, senior producer van EyePet, de virtuele realiteitsgame PlayStation 3. "De reeks zat ook boordevol humor en ging niet voor het simuleren van levensechte situaties, maar was wel aannemelijk en dat was de bedoeling."

De uitdagingen van virtuele realiteit

Elke virtuele realiteitsgame moet geloofwaardig en consistent zijn, of er nu magische wezens door de woonkamer zwerven of een speler gewoon zijn of haar naam met een virtueel toetsenbord invoert. Alle ontwikkelaars moeten een balans zien te vinden tussen de virtuele wereld en de realiteit, zodat de illusie blijft bestaan zonder aan de speelbaarheid van de game in te boeten. En dat blijft een uitdaging. De ontwikkeling van The Eye of Judgment, de revolutionaire PlayStation 3-kaartgame, was op dit vlak redelijk eenvoudig omdat de PlayStation Eye-camera was gericht op kaarten die op een vaste plaats lagen. Maar in een game zoals EyePet speel je met een virtueel huisdiertje dat door je woonkamer loopt en dat brengt een veelvoorkomend probleem met zich mee.

"Iedereen heeft een andere woonkamer, wat betekent dat de achtergrond altijd anders is en je om de illusie te allen tijde te handhaven dus niet alleen de game moet ontwerpen, maar ook met deze variabelen rekening moet houden," legt Doucet uit. "Omdat EyePet een familiegame is, denken sommigen misschien dat de ontwikkeling ervan een makkie was, maar eigenlijk was het een moeizaam proces omdat alle uitdagingen van een gewone game ook nog eens bovenop de uitdagingen van een virtuele realiteitsgame kwamen en dat zorgde voor heel wat stress! Je wilt namelijk niet dat de hele familie een slechte ervaring heeft met de game."

Pete Smith, executive producer van Invizimals, de virtuele realiteitsgame op PSP, gaat ermee akkoord dat hoe ingewikkeld de technologie achter een game ook is, de kwaliteit er niet onder mag lijden. "Invizimals was vanaf het allereerste begin al een riskant project, want we wisten niet hoe de mensen erop zouden reageren." De game behoorde weliswaar tot een geliefd genre, het vangen en inruilen van wezens (in dit geval met de naam Invizimals) is immers populair, maar vereiste ook randapparatuur in de vorm van een soort kaart zodat de PSP-camera bewegingen kon herkennen en de Invizimal gepast kon laten reageren.

Het ontwikkelingsteam heeft dus veel moeite gestopt in het schrijven van een goed achtergrondverhaal waar de kaart heel natuurlijk in zou passen. "Spelers hebben niet in de gaten dat de kaart technische gegevens doorstuurt die ervoor zorgen dat de Invizimals op de juiste plaats en in de juiste verhouding worden weergegeven. Achter de schermen vinden ingewikkelde dingen plaats, maar daar geven de mensen niet om, ze willen gewoon dat het wezentje op de tafel zit en op hun acties kan reageren! We wilden dat de speler echt kan opgaan in de game en het niet al te technisch maken. Het resultaat is een eenvoudige game die leuk is om te spelen en dat is precies waar we voor gingen."

Hou eu.playstation.com in de gaten voor het tweede deel van dit artikel waarin je meer te weten komt over het gebruik van PlayStation Move en over de toekomst van virtuele realiteit...